Opbouw expositie in het Huis van Kantoen en Nu met het klusteam van het Huis.
En soms is het precies dat wat het is.
Op 18 januari opende ik mijn eerste solo-expositie in Het Huis van Katoen & Nu. Een plek waar ik al jaren graag kom en die voor mij vertrouwd voelt. Toch was ik vroeg binnen en duidelijk gespannen. Mijn werk laten zien en mijn verhaal delen en dat dan ook nog in het groot. Dat blijft bijzonder.
Na een kop koffie werd het rustiger. De woorden van Gerrit van Woudenberg gaven houvast en daarna kon ik zelf de expositie openen. Er werd gelachen en stilgestaan en gedeeld. Het eerste werk werd zelfs al verkocht. Dat raakte me meer dan ik kan uitleggen.
Aan het einde van de middag zat ik tussen de bloemen. Met mijn armen vol en mijn hoofd nog een beetje vol van alles wat er gebeurde. Zoveel aandacht en zoveel warme woorden. Het voelde alsof alles samenkwam.
Soms is het niet wat het lijkt.
Maar vandaag was het precies wat het moest zijn.
Dank aan iedereen die er was. Die keek. Sprak. En voelde.
Speciaal dank aan Erwin Lette voor het samenstellen en het inrichten van mijn expositie.
Bron
